 |
| Foto: PennState Live |
Vraag 1 (Birgit Richard en Jutta Zaremba – Gaming with GRRLS: Looking for sheroes in computer games):
In dit artikel wordt de term ' double-coded' van Umberto Eco aangehaald. Hiermee wordt beschreven hoe heldinnen enerzijds het mannelijk oog vermaken en tegelijkertijd de vrouwelijke spelers bekrachtigen.
Hoe wordt dit precies bewerkstelligd als in het begin van het artikel de heldin(nen) nog als 'Female Enemy number one' betiteld worden?
Vraag 2 (Jo Bryce en Jason Rutter – Gendered Gaming in Genderded Space):
Bryce noemt in haar conclusie dat veel spellen 'masculine' zijn omdat de technologie (hardware) en de games voornamelijk door mannen werden ontworpen. Een verklaring hiervoor wordt echter niet expliciet genoemd. Wat zou een verklaring kunnen zijn?
Vraag 3 (Anna Everett - Serious Play: Playing with race in contemporary gaming culture):
Everett stelt dat rassengelijkheid in games ver te zoeken is, maar doet geen voorstel voor verbetering. Wat voor punt wil ze dan precies maken?
Vraag 4 (kadervraag):
Alle teksten van deze week duiden op een ongelijkheid van de gerepresenteerde werkelijkheid in games. Er is te weinig keus aan game-karakters en bepaalde groepen worden negatief of hyperrealistisch weergegeven. Zou je kunnen stellen dat met de komst van de nieuwste spellen, die steeds meer customizable zijn zoals de Mii's op de Nintendo Wii, dit probleem voor een groot deel is opgelost?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten