Als eerste kan ik vermelden dat ik mezelf niet als een ‘gamer’ zie. Dat is natuurlijk afhankelijk van de definitie van het woord, ik speel best wel eens een (computer)spelletje, maar ik zie een gamer als iemand die meerdere uren per week achter zijn computer of televisie zit te gamen. Aan de uren schermtijd voldoe ik wel degelijk, maar ik ben niet in het bezit van een spelconsole en heb maar weinig computerspelletjes in huis. De enige spellen die ik echt heb gespeeld zijn Halo 1 op de PC, die ik enkele keren heb uitgespeeld en zo nu en dan een multiplayer spelletje Age of Empires II met vrienden. Wel ben ik de laatste tijd steeds meer geïnteresseerd geraakt in computergames. Deels door de steeds betere grafische mogelijkheden en nieuwe spelvormen, maar ook van uit mediatechnologisch en mediawetenschappelijk perspectief trekt de gamewereld me. Zo was ik erg benieuwd naar de speelervaring met de Wii waarbij voor het eerst met persoonlijke bewegingen het spel kon worden beïnvloed. Interfaces vind ik interessant en de X-box Kinect lijkt een veelbelovend systeem te zijn die de interface uit ‘de toekomst’ (zoals te zien in films als Minority Report) naar het heden haalt. Daarnaast wordt in het huidige debat rondom games steeds meer duidelijk dat computergames een eigen tak van sport zijn in medialandschap. Ze zijn (bijna) niet te vergelijken met voorgaande media als boeken, fotografie en film, ze hebben eigen culturen ontwikkeld en zorgen voor technologische vooruitgang en een omzet die Hollywood overstijgt. Gamen kan negatieve kanten hebben, er zijn immers klinieken waar je met een gameverslaving terecht kan, maar de gamewereld lijkt ook steeds meer te willen bewijzen dat ze ook positieve invloed heeft op de maatschappij. Denk aan trainingsimulaties en educatieve games. Jacco van de Uden wist in een gastcollege over ‘Serious Gaming’ zelfs te vertellen dat mensen hun Word-of-Warcraft competenties op hun CV zetten en dat onderzoek heeft uitgewezen dat gamers leiderschapskwaliteiten kunnen ontwikkelen die in het echte leven ook van pas komen. Dit maakt gaming een interessant onderwerp om meer over te weten te komen. Om zelf meer bekend te geraken met games ben ik van plan om binnenkort een PlayStation 3 aan te schaffen, zodat ik zelf de gamewereld kan ervaren. Naast de mediatechnologische kant en de persoonlijke ontwikkeling is het ook interessant om naar sociale interactie te kijken bij online multiplayer games. Er zijn hele culturen ontstaan binnen communities in de online gamewereld, die ook offline tot uiting komen. Ik hoop tijdens deze cursus Nieuwe Media en Populaire Cultuur: Computergames meer over de academische kant van gamestudies te weten te komen.
